Yorum werd opgericht in 1985 in Istanbul door universitaire studenten met als doel te reageren op de militaire staatsgreep van 1980, haar depolitisering en het onderdrukkend regime die later aan het volk werden opgelegd. De groep, aanvankelijk beinvloed door Ruhi Su, Mahzuni Şerif, Inti Illimani, Victor Jara, Quilapayun en Theodorakis, werd gevormd om de stem van het land en de inwoners van Anatolië te vertolken, en om de stem van het volk te injecteren met revolutionaire en socialistische muziek. Na een korte tijd werd Grup Yorum een essentieel onderdeel van de dissidente beweging en de strijd voor rechten en vrijheid.

Sinds 1987 heeft de groep jaarlijks een album uitgegeven en veelvoudig concerten in Turkije en in Europa gegeven. Ze nam deel aan honderden massaprotesten, straatdemonstraties, stakingen en bezettingen van fabrieken en universiteiten. De leden van de groep werden talloze malen gearrestateerd en concerten werden verboden. Dit vanwege het organisationeel-revolutionair-activistische karakter van de groep en de veelzijdige inhoud en presentatie van haar muziek. Verschillende leden van de groep werden bij menige gelegenheid gefolterd en veroordeeld tot talrijke jaren gevangenisstraf; zelfs CD's en cassettes van de groep werden door de veiligheidskrachten vernietigd. Nochtans hebben al deze hinderpalen de groei en de vooruitgang van de groep niet kunnen verhinderen.

Buiten de liedjes in het Turks, zingt Yorum in andere talen die in Anatolië worden gesproken zoals Koerdisch, Arabisch en Circassees. De groep neemt deel aan de strijd voor het recht om deze talen te spreken, talen die verboden zijn in Turkije.

Onderwerpen zoals de anti-fascistische en anti-imperialistische strijd, de bloedbaden in de gevangenissen, de achtergronden en oorzaken van natuurrampen, de imperialistische oorlogen, het sterven, de liefde, de deugd en het vurige verlangen naar een vrije wereld, vormen de textuele inhoud van de muziek. Tijdens het proces van het verhogen van de complexiteit en de diepte van haar muzikale structuur door haar innerlijke dynamiek alsmede gedurende het groeiend bewustzijn met betrekking tot de lokale en globale politieke aktualiteit, is de groep niet van haar hoofdrichting afgeweken; Ze heeft vele nieuwe musici en groepen beïnvloed met haar "Yorum stijl", een charakteristieke stijl eigen aan de groep. Yorum gebruikt plaatselijke instrumenten zoals de mey (een kleine hobo uit Oost-Anatolië), de baglama (luit met lange hals), de kaval (herdersfluit), maar ook vele andere niet-plaatselijke instrumenten zoals de viool, de oboe en vooral de gitaar. De muziek is gebaseerd op stevige ritmes en vloeibare melodieën alsmede solo- en koorgezang. Deze muziek, die als folk-rock bestempelt kan worden, bevat elementen die naar de plaatselijke folkloristische liederen, de melodieën rondom de Middenlandse Zee, Latijnsamerikaanse marsen tot klassieke rock verwijzen.

De groep is niet alleen muzikaal een pionier geweest. Ze is al meer dan 20 jaar een revolutionaire kracht. Dankzij haar stellingnames en praktijk slaagt ze er ieder jaar, ondanks alle repressie, in, honderdduizenden luisteraars aan zich te binden. Haar albums worden bij miljoenen verkocht. Tegelijkertijd worden artikelen gepubliceerd en boeken uitgegeven. De media noemen de groep "de Gevangeniszingers" en "de Sneeuwploeg". In de naam van de revolutionaire wereldmuziek blijft Grup Yorum liederen vol van hoop zingen.